Procaïne poeder

product Introductie

Procaine Powder is een lokaal anestheticum van de amino-estergroep. Het wordt meestal gebruikt bij tandheelkundige procedures om het gebied rond een tand te verdoven en wordt ook gebruikt om de pijn van intramusculaire injectie van penicilline te verminderen. Vanwege de alomtegenwoordigheid van de handelsnaam Novocain of Novocaine, wordt procaïne in sommige regio's generiek novocaine genoemd. Het werkt voornamelijk als een natriumkanaalblokker. Tegenwoordig wordt het in sommige landen therapeutisch gebruikt vanwege zijn sympatholytische, ontstekingsremmende, perfusieverbeterende en stemmingsverbeterende effecten.

Procaïne werd voor het eerst gesynthetiseerd in 1905, kort na amylocaïne. Het is gemaakt door de chemicus Alfred Einhorn die de chemische stof de handelsnaam Novocaine gaf, van het Latijnse nov- (wat "nieuw" betekent) en -caine, een veelgebruikt einde voor alkaloïden die als anesthetica worden gebruikt. Het werd geïntroduceerd in medisch gebruik door chirurg Heinrich Braun.

Vóór de ontdekking van amylocaïne en procaïne was cocaïne een algemeen gebruikt lokaal anestheticum. Einstein wilde dat zijn nieuwe ontdekking zou worden gebruikt voor amputaties, maar hiervoor gaven chirurgen de voorkeur aan algehele anesthesie. Tandartsen vonden het echter erg handig.

Productfunctie

Het primaire gebruik voor procaïne is als verdovingsmiddel.

Afgezien van het gebruik als tandheelkundige verdoving, wordt procaïne tegenwoordig minder vaak gebruikt, omdat er effectievere (en hypoallergene) alternatieven zoals lidocaïne (Xylocaine) bestaan. Net als andere lokale anesthetica (zoals mepivacaïne en prilocaïne), is procaïne een vasodilatator en wordt het daarom vaak samen met epinefrine toegediend met het oog op vasoconstrictie. Vasoconstrictie helpt bloedingen te verminderen, verhoogt de duur en kwaliteit van anesthesie, voorkomt dat het medicijn in grote hoeveelheden de systemische circulatie bereikt en vermindert in het algemeen de hoeveelheid anestheticum die nodig is. Als tandheelkundige verdoving is er bijvoorbeeld meer novocaïne nodig voor een wortelkanaalbehandeling dan voor een simpele vulling. In tegenstelling tot cocaïne, een vasoconstrictor, heeft procaïne niet de euforische en verslavende eigenschappen die het risico op misbruik met zich meebrengen.

Procaïne, een esterverdovingsmiddel, wordt in het plasma gemetaboliseerd door het enzym pseudocholinesterase door hydrolyse tot para-aminobenzoëzuur (PABA), dat vervolgens door de nieren in de urine wordt uitgescheiden.

Een procaïne-injectie van 1 procent is aanbevolen voor de behandeling van extravasatiecomplicaties geassocieerd met venapunctie, steroïden en antibiotica. Het is ook aanbevolen voor de behandeling van onbedoelde intra-arteriële injecties (10 ml van 1 procent procaïne), omdat het helpt pijn en vasculaire spasmen te verlichten.

Procaïnepoeder is af en toe een additief in illegale straatdrugs, zoals cocaïne. MDMA-fabrikanten gebruiken ook procaïne als additief in verhoudingen van 1:1 tot 10 procent MDMA met 90 procent procaïne, wat levensbedreigend kan zijn.

Procaine is een kortwerkend lokaal anestheticum. Het wordt gebruikt voor het verminderen van pijnlijke symptomen van verschillende typen, en het wordt veel gebruikt bij infiltratie, blokkade, epidurale anesthesie en ruggenmerganesthesie, en voor het versterken van de activiteit van basisgeneesmiddelen tijdens algemene anesthesie. Het kan allergische reacties veroorzaken. De meest voorkomende synoniemen van procaïne zijn novocaïne, adrocaïne, impletol en melkaine.

Sollicitatie

Toepassing van procaïne leidt tot de onderdrukking van neuronale activiteit. De depressie zorgt ervoor dat het zenuwstelsel overgevoelig wordt, wat leidt tot rusteloosheid en trillen, wat leidt tot lichte tot ernstige convulsies. Studies op dieren hebben aangetoond dat het gebruik van procaïne leidde tot een verhoging van de dopamine- en serotoninespiegels in de hersenen

plaatselijke verdoving. De toxiciteit is laag en de werking is snel en veilig. Het is geschikt voor lokale anesthesie, oog, oor, neus, tand en andere chirurgische ingrepen, infiltratieanesthesie, dirigentanesthesie en bloktherapie, enz. Het product wordt ook gebruikt bij de productie van procaïnepenicilline.

Procaïnepoeder kan ook allergische reacties veroorzaken, waardoor mensen problemen krijgen met ademhalen, huiduitslag en zwelling. Allergische reacties op procaïne zijn meestal niet een reactie op procaïne zelf, maar op zijn metaboliet PABA. Allergische reacties zijn in feite vrij zeldzaam, met een geschatte incidentie van 1 op de 500 injecties000.

Ons voordeel